Hemelse column -7-
Een Rotterdammer in Amsterdam...
Door: Robert Engel, juli 2009
Afgelopen weekend bracht ik door onder de rook van Rotterdam. Aan het strand. Zoals Zandvoort vergeven is van de Amsterdammers is dat onder de rook van Rotterdam niet anders. Maar dan met Rotterdammers. De strandtent waar ik vertoefde leek een voor Maasstad begrippen hippe tent. Loungemuziek uit de speakers, aardige cocktails en vier op de tien mannen bleek boydbuilder. Gespierd, kaal en zonder haar op de torso. Slechts ??n op de tien vrouwen was leuk om te zien. Een slechte score, maar dat valt te verwachten, zo onder de rook van Rotterdam.
De tent leek hip tot de eerste ober ten tonele verscheen. Stelt u zich een fout mens voor die een wit overhemd draagt dat open staat tot aan de navel. Tel daarbij op een gescheurde spijkerbroek, teenslippers, een dienblad met vaatdoekje en u weet dat het gedaan is met de hippe uitstraling van een strandtent.
Toch was het strandleven prima. Gemoedelijk, iedereen had goede zin, er werd gezopen en aan de mensen te zien die quasi nonchalant aan de neus wreven nog gesnoven ook. Bovendien was het aardig om weer eens Rotterdams te lullen. Met de rollende r en een hard geintje op de man af. De foute ober bleek een prima Rotterdammer met een nog beter gevoel voor humor. Een man van de anekdote bovendien. Zo werkte hij vroeger in het in Rotterdam wereldberoemde caf? het Haantje, waar de legendarische Feyenoordtrainer Ernst Happel nog aan de bar zat. Toen de ober eenmaal wist dat ik een seizoenkaart van de mooiste club van Nederland bezit trakteerde hij ons bij elke pils op een verhaal over het oude Feyenoord.
Men vond het daar raar dat ik in Amsterdam woonde. Want dat doet een Rotterdammer niet. Die woont in zijn eigen stad of in ??n van de randgemeenten als Spijkenisse of Hoogvliet waar geen normaal mens dood gevonden wil worden. En ik was nog wel zo'n aardige gozer. Maar daar hoef ik dus niet voor in Rotterdam te wonen. U kunt zich voorstellen dat de gesprekken tot diep in de nacht duurden, niet in het minst veroorzaakt door prima getapte glazen bier.
Het was dus lekker om weer eens tussen de Rotterdammers te zijn. Thuis in Amsterdam was nog lekkerder. Jawel. Ik gebruik 'thuis' en 'nog lekkerder' in dezelfde zin als 'Amsterdam'. Want na een half jaar in deze stad ga ik mij er thuis voelen. Nu moet u weten dat ik van nature een zwerver ben die zich ook in een oude doos in het park thuisvoelt. Sixpack bier onder handbereik, sigaretten ernaast en er is niks aan de hand. Het ligt dus niet aan Amsterdam dat ik mij er thuisvoel. Dat ligt aan mezelf. Want een Rotterdammer kan zich helemaal niet thuisvoelen in Amsterdam. Weten de Rotterdammers immers zeker.
Robert Engel is hoofdredacteur van endandit.nl, heeft een eigen weblog lucaswashier.nl, schreef over sport voor 925.nl en schrijft over sport voor DeJaap.nl.
